Nieśmiałość czy Skromność - kiedy zaczyna przeszkadzać i jak z tym żyć?

Autor: Agata Ruchel-Chojka: Psycholog z Wrocławia.

Poprawa komfortu życia - Agata Ruchel - psycholog i seksuolog Wrocław 4.8 out of 5 based on 12 reviews.

Być nieśmiałym to bać się ludzi, szczególnie tych, którzy z jakiegoś powodu są emocjonalnie zagrażający: obcych, posiadających władzę, czy osób odmiennej płci. Nieśmiałość jest pojęciem nieostrym - im bliżej się  mu przyjrzymy, tym więcej odkryć można odmian nieśmiałości. Być nieśmiałym tzn. być trudnym w kontakcie z powodu bojaźliwości. Ostrożności lub nieufności.

Osoba nieśmiała jest ostrożna i niechętna w kontaktach z pewnymi osobami i przedmiotami. Ostrożna w kontaktach i działaniu, wzdrygająca się przed okazywaniem pewności siebie, przewrażliwiona i bojaźliwa. Taka postawa świadczy o byciu skromnym i pełnym rezerwy z powodu braku wiary we własne siły lub wg innego schematu, o niejasnym charakterze, podejrzana, o wątpliwej uczciwości. Osoba nieśmiała odczuwa skrępowanie w obecności innych ludzi. Przez nieśmiałość można rozumieć świadomość własnej niezdolności do podjęcia działań o charakterze społecznym ( które pragnie się podjąć i których sposób wykonania jest nam znany). To subiektywny stan zależny od tego, w jaki sposób dany człowiek określa się występujące u siebie reakcji.

Nieśmiałość można uważać za złożoną przypadłość, która pociąga za sobą gamę skutków - od lekkiego uczucia skrępowania, przez nieuzasadniony lęk przed ludźmi, aż do skrajnej nerwicy. Nieśmiałość utrudnia poznawanie ludzi, zawieranie przyjaźni, czy radość z potencjalnie pozytywnych przeżyć. Przeszkadzać może w publicznej obronie własnych praw i wyrażaniu opinii. Nieśmiałość może sprawiać, że inni nie docenią naszych mocnych stron. Może przyczynić się do zakłopotania i nadmiernego przejmowania się własnymi reakcjami. Nieśmiałość utrudnia precyzyjne myślenie i skuteczne porozumiewanie się. Nieśmiałości mogą towarzyszyć  inne negatywne stany emocjonalne, tj. długotrwałe  stany obniżonego nastoju, lęk i samotność.

Nieśmiałość ma  także dobre strony. Sprawia, że robimy wrażenie dyskretnych, poważnych. Zwiększa także nasz obszar prywatności. Nieśmiali nie onieśmielają ani nie ranią innych tak, jak mogą to robić osoby silne i apodyktyczne.

Nieśmiałość można przezwyciężyć. Przede wszystkim należy zacząć od znalezienia przyczyny takiego zachowania, np ludzie bardzo nieśmiali zazwyczaj w dzieciństwie długo trzymali się matczynej spódnicy i  dzięki temu  nie nabrali pewności siebie, osoby nieśmiałe nie przyswoiły sobie umiejętności społecznych niezbędnych w kontaktach z innymi, nieśmiałość jako przejaw nieuświadomionych konfliktów psychicznych itd. Oswajanie nieśmiałości powinno polegać na  „dawkowaniu stresu”, stopniowaniu trudności i wspólnej radości z ich pokonywania. Przykładem może być szukanie wyzwań - na przyjęciu podejdź do nieznanej osoby, aby się przełamać. Możesz zacząć od zdania, że masz tremę, bo nikogo tu nie znasz. Reszta przyjdzie sama.

Autorem artykułu jest Agata Ruchel Dyplomowany Psycholog z dużym doświadczeniem w Pomocy Psychologicznej.

POWIĄZANE TEMATY:

Witam Serdecznie!

agata-ruchel-psycholog-seksuolog-wroclaw-portret 200

Wyslij wiadomość

Email:
Temat:
Treść: