Uzależnienie i współuzależnienie

Author: Agata Ruchel-Chojka.

UZALEŻNIENIA - LECZENIE UZALEŻNIEŃ - POMOC OSOBOM UZALEŻNIONYM.

Schorzeniem naszych czasów staja się uzależnienia, potocznie nazywane nałogami. Coraz częściej w mediach, rozmowach oraz w specjalistycznych placówkach terapeutycznych pojawiają się słowa alkoholizm, narkomania, lekomania, nikotynizm, seksoholizm, pracoholizm czy zakupoholizm.

Najpopularniejsze rodzaje tych schorzeń związane są z zażywaniem specyficznych substancji chemicznych (alkohol etylowy, heroina, kokaina, marihuana, nikotyna, leki uspokajające lub pobudzające), które bezpośrednio wpływają na stan psychicznych. Większość ludzi uważa, że uzależnienie ogranicza się tylko do patologicznego zażywania powyższych substancji. Okazuje się jednak, że na przestrzeni dzisiejszych czasów uzależnienie rozumiane jest również jako poważne i niebezpieczne zaburzenie zdrowia, może pojawić się również w obszarze wielu zachowań, które należą do podstawowego funkcjonowania.

Wspólnymi elementami oznaki różnych odmian nałogowych zaburzeń - uzależnień są:

  • uporczywe dążenie do zażywania danej substancji lub do wykonywania określonych czynności, którego siła daje subiektywne poczucie nieodpartego przymusu wewnętrznego,
  • uporczywe powtarzanie tych czynności, mimo szkód które powodują, a w przypadku podejmowania prób zaprzestania lub kontrolowania się od tego, doznawanie niepowodzeń i załamywanie się kontroli nad tym postępowaniem,
  • pojawianie się przykrych stanów psychicznych i fizycznych, kiedy wydłuża się okres przerwy w zażywaniu substancji lub powstrzymywania się od nałogowych czynności,
  • silne doznawanie oczekiwanej ulgi po zakończeniu narzuconej przerwy.

Jak pomóc w uzależnieniu? Pomoc w uzależnieniu oraz leczenie uzależnienia polega na łączeniu farmakoterapii, psychoterapii i duchowości. W przypadku odczuwania objawów sugeruję szybki kontakt z doświadczonym psychologiem lub psychoterapeutą uzależnień, który na początek zdiagnozuje przyczyny a następnie doradzi profesjonalną pomoc.

 

FAZY ROZWOJU UZALEŻNIENIA OD ALKOHOLU

Uzależnienie od alkoholu jest chorobą, która rozwija się wraz z długością zażywania środków zmieniających nastrój. Wyróżniamy 4 fazy rozwoju choroby:

 

  • Picie konwencjonalne – towarzyskie.

 

      • picie sprawia mi przyjemność, rozwesela;
      • sposób picia mieści się w konwencji picia towarzyskiego;
      • uśmierza nieprzyjemne stany emocjonalne, daje poczucie satysfakcji;
      • mogę wypić coraz więcej – zaczynam mieć mocną głowę;
      • wyraźne doznawanie ulgi po wypiciu;
      • napięcia łagodzone są alkoholem;
      • wzrost tolerancji na alkohol – picie coraz więcej i częściej;

 

  • Faza zwiastunowa – ostrzegawcza.

 

      • po raz pierwszy "urywa mi się film"- mam "przerwę w życiorysie" (palimpsesty);
      • niecierpliwię się, gdy towarzystwo pije za wolno;
      • piję więcej niż inni;
      • po wypiciu znacznie lepiej się czuje;
      • szukam i tworzę okazje do wypicia;
      • piję po kryjomu – poza kolejnością;

 

  • pojawienie się palimpsestów – potocznie „urwany film”;

 

      • odczuwana jest potrzeba picia;
      • zmienia się sposób picia – picie samotne, częste, potajemne, poza kolejnością, szukanie pretekstów do picia;
      • poczucie, że taki sposób picia jest odmienny od towarzyskiego – poczucie winy.

 

  • Faza krytyczna.

 

      • rozpoczęte zażywanie alkoholu kończy się silnym upiciem;
      • wypijam na drugi dzień, po to aby poczuć się lepiej (klinuję);
      • czuję duży wstyd i poczucie winy z powodu picia;
      • mam konflikt z bliskimi osobami spowodowany moim uzależnieniem;
      • pojawia się silne i trudne do opanowania pragnienie wypicia;
      • usprawiedliwiam picie licznymi okazjami;
      • zaniedbuję zdrowie fizyczne przez picie – problemy ze zdrowiem;
      • mam nieobecności w pracy (urlopy, zwolnienia);
      • piję ciągami;
      • mam poważne konflikty lub konsekwencje społeczne;
      • sam lub za namową innych robię przerwy w piciu – próbuję kontrolować picie;
      • usprawiedliwiam, racjonalizuję, lekceważę skutki picia, izoluję się;

 

  • utrata kontroli nad ilością wypijanego alkoholu;

 

      • możliwa decyzja, czy rozpocząć picie;
      • zaniedbywanie obowiązków zawodowych, rodzinnych;
      • utrata pozycji zawodowej, towarzyskiej;
      • poczucie niezrozumienia i opuszczenia – obwinianie otoczenia, mechanizmy obronne – zwłaszcza zaprzeczanie;
      • początek picia.

 

  • Faza chroniczna

 

      • piję długimi ciągami alkoholowymi upijając się, często w samotności;
      • obserwuje u siebie spadek tolerancji na alkohol;
      • nastąpił rozpad więzi rodzinnych, degradacja społeczna, zawodowa;
      • alkohol staje się najważniejszy w moim życiu;
      • mama psychozę alkoholową, padaczkę, tremor;

 

  • objawy abstynencji;

 

      • picie poranne, aby zlikwidować objawy;
      • brak kontroli nad piciem – picie stale, różne alkohole, w różnych okolicznościach;

 

  • spadek tolerancji na alkohol.

 

W fazie chronicznej człowiek wymaga intensywnej pomocy medycznej i psychologicznej, a brak podjęcia leczenia oznacza śmierć z przedawkowania lub wyniszczenia organizmu.

Pomoc w psychoterapii uzależnień to metoda skutecznego zatrzymania nałogu i poprawy jakości dotychczasowego życia. Terapia ma na celu zapobieganie dalszej destrukcji związanej z uzależnieniem, nabycie umiejętności radzenia sobie z nałogiem, poznanie mechanizmów nim rządzących, przyczyn sięgania po środki psychoaktywne, uzyskanie wglądu we własne funkcjonowanie, poprawę relacji z osobami bliskimi i samym sobą oraz ogólną poprawę jakości życia.

Pamiętaj, że na każdym etapie choroby alkoholowej, możesz ją zatrzymać. Z pomocą psychologa, psychoterapeuty uzależnień jesteś w stanie pomóc zarówno sobie jak i swojej rodzinie.

Jeśli chcesz pomóc osobie uzależnionej lub rozpocząć leczenie uzależnień zadzwoń 698 857 696 i umów się na spotkanie. Możesz skorzystać z formularza kontaktowego klikając tutaj - oddzwonimy.

 

WSPÓŁUZALEŻNIENIE - POMOC OSOBOM WSPÓŁUZALEŻNIONYM.

Jak pomóc osobom współuzależnionym i co to jest współuzależnienie?

Życie w rodzinie z osobą uzależnioną jest zarówno źródłem cierpień i zaburzeń emocjonalnych ale wywiera też negatywny wpływ na stan zdrowia somatycznego. U żon alkoholików / u mężów alkoholiczek stwierdza się wysoki wskaźnik zaburzeń nerwicowych i psychosomatycznych. Osoby te podobnie jak osoby uzależnione potrzebują profesjonalnej pomocy psychologicznej.

Co czuje osoba współuzależniona?

Życie całej rodziny osoby uzależnionej związane jest z uczuciem chronicznego napięcia i przeciążenia emocjonalnego. Dominujące stany emocjonalne przeżywane przez członków rodziny obejmują strach, lęk, wstyd, gniew, smutek, napięcie czy upokorzenie.

Przeżywanie lęku i strachu dotyczy nie tylko konkretnych i powtarzających się zagrożeń, ale związane jest także z rozpadem systemu więzi i wsparcia. Nastawienie lękowe i ogólny kryzys zaufania przenoszone są na całość kontaktów ze światem zewnętrznym. Klimat emocjonalny jest podsycony gniewem, który czasem jest bezpośrednio wyrażany, ale bardzo często jest tłumiony i skierowany do wewnątrz osoby (tendencje autodestrukcyjne).

Jakie są charakterystyczne cechy osób współuzależnionych?

Charakterystyczne cechy osoby współuzależnionej:

    • nie potrafisz odróżnić własnych myśli i uczuć kogoś innego, myślisz „za kogoś", martwisz się „za kogoś", planujesz „za kogoś", spłacasz długi „za kogoś”;
    • do dobrego samopoczucia jest Ci potrzebna aprobata i uwaga innych ludzi, ponieważ sądzisz, że nie jesteś wystarczająco dobra/dobry; przejawiasz cechy osoby nadkontrolującej;
    • czujesz się niespokojny i winny, gdy ktoś obok ma kłopot lub przeżywa trudność,
    • nie umiesz towarzyszyć temu bez napięcia;
    • zachowujesz się jakbyś ciągle za coś przepraszał;
    • często nie wiesz, czego naprawdę chcesz ani czego potrzebujesz;
    • rzadko masz własne zdanie;
    • stale przekonujesz innych, że naprawdę zasługujesz na miłość i cierpisz w milczeniu nad tym jak jesteś niedoceniany;
    • nie masz czasu dbać o siebie;
    • masz w sobie bardzo dużo krytycyzmu;
    • bycie z samym sobą jest dla ciebie trudne, jesteś tak zajęta, że nie masz czasu nad niczym się zastanawiać, niczego od nikogo nie potrzebujesz, nie umiesz bawić się i być spontaniczny.

Jeśli chcesz pomóc osobie współuzależnionej lub rozpocząć leczenie współuzależnień zadzwoń 698 857 696 i umów się na spotkanie. Możesz skorzystać z formularza kontaktowego klikając tutaj - oddzwonimy.

Witam Serdecznie!

agata-ruchel-psycholog-seksuolog-wroclaw-portret 200

Wyslij wiadomość

Email:
Temat:
Treść: