Nerwica - objawy i leczenie nerwicy

Nerwica stała się poważną dolegliwością o wielorakich skutkach dla samej osoby  jak i jej otoczenia. W obecnych czasach doszło do faktycznego wzrostu liczby zachowań neurotycznych. Mówiąc o nerwicy musimy wiedzieć, że nerwica cechuje się wewnątrz psychicznym konfliktem między świadomymi a nieświadomymi tendencjami człowieka. Nerwica nie ma nic wspólnego z organiczną strukturą i stanem nerwów człowieka w anatomicznym i fizjologiczny znaczeniu. Nerwicy nie należy łączyć  ze zmianami układu nerwowego ( nerwy, mózg) lecz raczej z nieświadomymi tendencjami psychicznymi, nad którymi człowiek nie jest w stanie panować.

Wiele rzeczy, wydarzeń w życiu zapominamy przypadkowo, po prostu dlatego, że nie możemy pamiętać wszystkiego. Zapominamy jednak też „celowo”, gdyż pewne fakty i emocje z nimi związane stają się  trudne do pogodzenia z naszymi wyobrażeniami, z bezpieczeństwem i poszanowaniem samego siebie, by spokojnie  żyć. Wypieramy rzeczy nieprzyjemne i zakazane, a chcemy pamiętać to co przyjemne.

Nerwica nie może nigdy powstać z rzeczy zapomnianych  przypadkowo. Jeśli dorosły człowiek rozwiązuje swoje konflikty przez wypieranie to powstają u niego tzw. reakcje neurotyczne, a zachowanie neurotyczne nie ma nic wspólnego z rozumieniem. Człowiek musi znaleźć jakiś powód, by traktować go jako przyczynę swego zachowania. Będzie rozumowo wyjaśniał swój irracjonalny symptom i racjonalizował go w ten sposób tak długo jak długo będzie mu trudno zmierzyć się z prawdziwą przyczyną problemu. Neurotyczne sposoby zachowań wymykają się z woli człowieka, są zwodnicze w logicznym charakterze i stają się jedną z najbardziej niebezpiecznych stron zachowań neurotycznych. Problematyka nerwicy staje się skomplikowana, bo wywodzi się z wcześniejszych doświadczeń, natomiast reakcja nerwicowa może rozwiązać się u każdego człowieka, jeśli próbuje on zapanować nad jakąś trudnością.

Nerwicy może nabawić się tylko ten, u którego konflikt neurotyczny rozwinął się już wcześniej.Mówiąc o nerwicy należy wspomnieć, że do najważniejszych jej form zaliczamy: nerwicę lękową, fobie, nerwicę natręctw, histerię, neurastenię, choroby psychosomatyczne, neurotyczne nadużywanie alkoholu i narkotyków oraz nerwicę samounicestwienia( samobójstwa).

Nerwica lękowa charakteryzuje się pojawieniem lęku budzącego w człowieku najwyższy niepokój, którego przyczyny człowiek nie jest w stanie odnaleźć, nie wie skąd się bierze i czego dotyczy.

Racjonalizując sobie lęk buduję sobie fobię. Teraz osoba zneurotyzowana wie czego się obawia. Jest to tylko  powód pozorny. Można wyróżnić fobie  proste( tu liczba fobii jest duża, np. wysokości, burz, zwierząt) i społeczne, które przejawiają się w postaci obaw przed kontaktami z innymi ludźmi, znalezieniem się w sytuacjach publicznych oraz o agorafobie , czyli lęk  otwartej przestrzeni.

Nerwicę natręctw rozumiemy jako stan, w którym  człowiek czuje się zmuszony robić lub myśleć określone rzeczy, mimo, że  zdaje sobie sprawę z  nonsensu. Mowa tu o myśleniu symbolicznym, abstrakcyjnym, z tendencją do nadmiernego uogólniania. Przymus jest niczym innym jak  efektem ubocznym  głównego problemu, tzw. „przykrywką”. Mowa tu o pojedynczych obsesjach( myśli, słowa). Wśród najczęstszych  treści natręctw można mówić o myślach związanych ze stanem zdrowia, możliwościach zakażenia, zabrudzenia się,  zagadnienia seksualne, religijne, moralne, agresji wobec innych, problemami pracy, czystości itd.

Podstawą manifestacji histerycznych jest ich  histeryczny charakter. Osoba ma tendencje do wzmożonych, szybko zmieniających się uczuć, skłonność do silnej teatralności, infantylizmu. Napady histerii to stany mogące trwać wiele godzin, w których pacjenci biją wszystko wokół siebie, krzyczą, płaczą, nie przyjmując otoczenia do wiadomości. Neurastenię należy rozumieć jako pewien zespół symptomów, który opisuje gamę dolegliwości nerwowych Są to skargi na osłabienie, zwiększona męczliwość, wyczerpanie, drażliwość, zmienność nastroju, trudności w podjęciu działań.  W koncepcji stresu zaburzenie to rozumieć można jako reakcję organizmu na bodźce otoczenia, stąd można mówić, że do jej powstania przyczynia się długotrwałe przeciążenie na skutek wysiłku, któremu towarzyszą ujemne przeżycia.

Choroby psychosomatyczne stanowią silny dowód  władzy duszy nad ciałem. O chorobie psychosomatycznej możemy  mówić, że to choroba fizyczna powstała pod wpływem psychiki. Choroby psychosomatyczne mogą prowadzić do poważnego zagrożenia życia, a  pęd życia sprawia, że liczba tych chorób gwałtownie wzrasta.Dlatego bezwzględnie zaleca się kontakt z dobrym psychologiem w celu zdiagnozowania choroby i określenia sposobu jej leczenia.