Poniedziałek, 28 Marzec 2011 15:28
Zaburzenia i problemy z erekcją polegają na braku stwardnienia męskiego organu płciowego lub niedostatecznym stwardnieniu, co uniemożliwia lub znacznie utrudnia odbycie stosunku seksualnego. Erekcja podczas przygotowań do stosunku może nie pojawiać się wcale, lub też cofa się krótko przed immisją, albo też chwile po niej.
Przyczyny zaburzenia i problemów z erekcją i potencji mogą mieć różne podłoże. Jednym ze źródeł mogą być niesprzyjające warunki dla odbycia stosunku, np. brak prywatności, obawa przed wydaniem się sprawy, zakłóceniem samotności, strach przed ciążą, czy też zarażenie się chorobą weneryczną. Dość istotnym źródłem zaburzenia i problemów z erekcją może stać się problem w relacji z partnerem - zasadnicze sprzeczności, konflikty, spory. Zachowanie partnerki, która może nie doceniać mężczyznę, wyśmiewać się z niego w życiu codziennym, zachowywać się chłodno, odpychająco i dawać do zrozumienia brak zainteresowania mężczyzną, walczyć o władzę w relacji z partnerem. Kolejnym czynnikiem zaburzenia erekcji może być podejrzenie o niewierność, ochłodzenie stosunków i brak wzajemnego zrozumienia.
Zaburzenia i problemy z erekcją mogą częściej występować u mężczyzn, którym trudniej jest nawiązać kontakt towarzyski i emocjonalny. Niektórzy mężczyźni wykazują się większą wrażliwością. Chodzi tu raczej o mężczyzn mniej pewnych siebie, lękliwych, ze skłonnościami do kompleksów, mężczyzn z brakiem ufności we własne siły, albo też takich , którzy czują nadmierną odpowiedzialność za pomyślny przebieg stosunku płciowego, (np. ze względu na własny prestiż lub chęć zaspokojenia kobiety) którzy nie potrafią się całkowicie oddać przeżyciom. Różne wydarzenia w dotychczasowym życiu mężczyzny mogą wiązać się z jego seksualną czynnością. Strach, poczucie winy, sytuacje żenujące i zawstydzające mogą odnawiać się w aktualnych sytuacjach seksualnych i tłumić podniecenie.
Leczenie zaburzeń erekcji nie powinno byc bagatelizowane i powinno odbywac się pod okiem doświadczonego seksuologa. Są różne sposoby leczenia, np. farmakologiczne, zażywanie leków, jednak obecnie szczególny nacisk kładzie się teraz na łączenie metod farmakologicznych i niefarmakologicznych, czyli stosowanie metody psychoterapeutycznych, np. metody treningowe i psychoterapia.



